Traducción del artículo original: http://amorsplurals.cat/2016/04/15/que-esta-passant-polys/
¿Teniendo en cuenta la peculiaridad del ser humano, somos conscientes
que cuando nos cruzamos con alguna persona que nos gusta, hay mas
probabilidades de que sea un ESPEJISMO que no un AMOR ETERNO?
¿No creéis entonces, que tenemos que poner especial interés y cuidado
en cómo resolver los ESPEJISMOS para no extinguirnos como colectivo?
¿Sabemos que es ético y, hasta todo un deber, compartir nuestros cambios
emocionales con las personas involucradas, tan pronto como somos
conscientes?
Como seres humanos tenemos el deber de relacionarnos con humanidad.
Las personas somos valiosas y tenemos todo el derecho del mundo a
brillar, pero también a tener necesidades. Solo uno mismo puede saberlo.
Entonces, comuniquémonos y conozcámonos mejor. Revisémonos a menudo,
con curiosidad. Aceptemos nuestras diferencias mediante pactos o incluso
con rupturas, pero amorosas. Postergar o ignorar el dolor, solo hará
que el dolor sea más grande.
Annie Sprinkle agafa un espècul ginecològic i mostra el seu coll
uterí al públic en primer pla. “Mireu, això és pur sexe”, els crida. Amb
aquesta performance i el seu llibre Postporno Modernist, el
vocable postporno va esdevenir famós. Sprinkle l’havia manllevat del
també artista Wink van Kempen, que als anys 80 usà la paraula per
denominar un conjunt de fotografies de contingut explícit, però sense
objectiu masturbatori, sinó paròdic i crític. També actriu porno,
Sprinkle inicia el que ara es coneix com a postporno: manifestacions
artístiques relacionades amb la sexualitat que aspirin a altres
imaginaris més enllà del porno tradicional.
Barcelona va ser,
durant molts anys, capital del postporno. Lucía Egaña, a qui la majoria
d’implicades consideren la teòrica del grup, ho explica com “un fet
contextual”. “Crec que va ser una suma de coses: per un costat, persones
que volien experimentar amb expressions artístiques que estiguessin
vinculades a l’activisme polític; per l’altre, la presència i el treball
de Paul B. Preciado van ser força rellevants per facilitar trobades en
espais institucionals, que es van alternar amb activitats a espais
autogestionats i domèstics”, argumenta.














